بیش از 100 تک بیتی از ابیات فال چل سرو
در زير نمونههايي از اين سرودها را ميآوريم:
تنیا کل بیم کل ولام نویی /ور مخار جام بی چویر مخواردم شو منزلگام بی
مه کراسمه مه سر تا پا لار بو/نه کل بو نه در. نه زمین مال بو
ره گه خرماوه باجن و کنجی/اری دوسکه دنان برنجی
رهگه کرماشان تپ توز مه که/ دلم تقاضا لا دوسه مه که
رهگه کرماشان بسازن و چو/ارا یارگم هر بای هر بای بچو
ژیر سری مخمل بالش پر و پو / یه طور بکه جا هردکمان بو
جاده خرماوه گشت اسفالته/ بوشنه دوسکم سو ملاقاته
جاده خرماوه بکنه شیشه/ بوش دوست درم ارا همیشه (فرهاد چراغی)
صوفی صافی بیم چمه زیارت / سوزه هنکچی دل برد میه خارت
مه بیم و گیونی ژسر ویردم / دام دوریشیل نذر تو کردم
ارصد دوس بگرم هر تو یارمی/ هر تو اوّل تیز نوشکارمی
ار بوینه لق لق بچینه موی لق/ شکار وژمی و فرموده حق
ار بوینه ماهی بچینه دریا / مومه قلاوه مکمت پیا
کوئر گن گن بای،بوینه هماری / ولا دوس مچم و سر سواری
خانم و درو کم بنهار کولم/تو و مال خودت،مه و انجولم
چل گو،چل نیم گو، / چل کریمخونی
«چِل گو، چِل نيم گو، چِل كريمخوني(نیم قرانی)/ نُخرَه ريز كِرديه، تا پِشتِ زوني
«اگر بِنيشم دل بيقرارَه/ اگر هيز گِرِم، سايَم دِيارَه
«اِ هوارِر هَتين، وِتِم يَه يارَه/ گِلارَم كور بو، يَه خو رِويارَه»
«دايا تو پيرين، گُپِت قُپيايَه/ سَرداري مخمل، وَ تو مِنايَه»
«شرط بو. اژ داخِت، هَر يَه حالِم بو/ برگِ آزيَتي، سال وَ سالِم بو»
«خُدا تَ بِين دِه، دُنياتَ دِل بو/ پرچينِت ميخك، هُم رازِت، گُل بو»
«خُدالَم شُوكره، رَسيم وََ مَطلُو/ دِلِم ساكت بي اژ پژاره شُو»
«اِ هُوارِر هَتين، توپ و گُل دمي/ سروَن سنگاَلا، پياله چَمي
«اِسا پير بيمه، وَلگِم رِزيايه/ گَلگَل نازاران، وَ سام توريايه»
«كَلمِ كوشتيه، هشت پا وَ نُه/ گورگ، چوُوير هواردِه كَلِه كَوَر كوه»
«بيهسَه كارِت، وَ بِرجا نيشتِن/ وَ تيرِ بِژنگ، رِوياري كُشتِن»
«تَرسِم، دُما مه، قالِ بر پا بو/ كياكي بِكن، كي كتخدا بو
«شاوار دو شاوار اِ يَك رِشيايَه/ كِليلدار شاوار، اَركو كوشيايَه»
«هرچه هِنام كِرد، هِنام نَرَسي/ دام اَ نوم سَرِم وَ هَر دو دَسي»
«بيمهسَه بويلكو سِته وَر مالان/ هر باده مِيو، مُرِم وَ تالان»
«اِ قصرر هَتِم، ليمو بارِمه/ و كَس نِمهمه اَرا يارِمه»
«يَه مالِ كيَه بيَه ويروُنه/ قوقو بايَه قوش، لِش كِرده لونَه»
«خوَشحال و اَرجِن، چوُوير هُومساسِه/تِكتِك برفان، راخيز و پاسِه»
«نازار اَر نوياين، بادِم بِردَ بي/ ناكَس زنگانيم، زويخآو، كِردَه بي»
«دوس اول خاص، اِسه مِيل سَردِم/ اِسَه ياخي بي، وَ حرفِ مَردِم»
«دوس دُوروزِن، سَر دُورو لَقِن/ رِنِ حيلهباز بِن كيسه تَكِن»
«اَر دوس هزار بو، هر تو يارِمي/ هر تو يارَكِه، نو شكارِمي»
«گِلِه گوشتِ تويشك، وَ گوپِه نونا/ ماچِ تويله دِت، سهتير وَ شونا»
«خوَزگال و كوچلَه، تَنَك و تُنِك/ مِدام ها وَ دَس سوزه بو هُنِك
«شولِه مانگ شو، داي اَر دروازهَ/ بِمارِكِت بو ، اِي فِرم تازه»
«ايوارهكُنِه، گوَرآ بَسونِه/ ار تو دِلِت بو كَسِه چوزونِه»
«لاشَت مَنِيًه وَ روي راخَه وَه/ مِه شوينِت بِكَم وَ كاچاقَه وَه»
«جِفته شمامه نيمرَسِم ديَه/ دورون پرچينَه، جا دَسِم نيه»
«دم در، دِنون در، در اَر بانِ در/ لو وينه مخمل تازه قيچي بِر)
«دووَشو ديمَه كوگِه مَشاقُون/ تُومرز يه ليلهمَچو وَ باوُن»
«دَمَكَت بار بِن دَم دَمانِت كَم/ سورمِه عطاري پِر چمانِت كَم»
«چاو سِه، چاو سِهيل، دور چَم آويي/ زلف چوي گاوِر كور، لونهي بط آويي»
«خانِم نِمَرِه گوشت شكارِم/ كو گَردي بِكم اَرا كي بارِم»
«خوَزگال وَ كونِك، مِدوم سُواره/ سوُار سُوزه پايونِك دارَه»
«آسارَمِه دي، وِتِم سهيلَ/ تومَرز بالاپوش دامانِ ليلَ»
«ايمشو اِ بَختِم، مُانگ آخِل داسِه/ سُوزَه بالا برز كشيكچي ناسِه
«ريهگِي ايلاخ بِتِشِن و چو/ ارا ليلَكَم هَر باي هَر بچو
«دَم قَن دِنون قَن، ژير چِنَه هم قَن/ نازار قَن فروش، قَنِت مَنه چَن؟»
«اِ كَمَر كَتِم، وِلا بيمَه وَه/ تيخِ تازَه دَم، طلا ديمَه وَه»
«شَقِه شاقِ كَل، هوفِه بالِ دال/ اَر سَر دَروَنون، بيمَه كو زِخال»
تو خوت گلی کین گل ارا چه ته/ مردم هم تزار گله که خوته
خدات ا بند د دته ا ماله/ کلیک چون بلور چاو چو ژیر پیاله
کنیلکه کولت پوس شکاره/ آوکه نومه شفا بیماره
یا خدا برسن سوار و دو / گفت و لفت شیرین بغل خفت شو
خوشمه چه ته مای آگر بردنت/مال مال گردین منی کردنت
اژ ای دم دنیا تا ا دم دنیا/تمام گل خاتون دم ار یک نریا (چکه چکه= قبرستان)
جامیلک زرد آو هوری مانه/زلف هویلکت ژیر سری مانه
وتم هه دوس کلا که لیوت بکه زرد/ هر تو دردمی مه که درم درد
کاشکا بمردام بکردات شوینم/ بلکم و مردن جمالت بوینم
ا سیا مالان سول دایه در/ زمین منت بار ه پات بنه سر(سول=زن بلند قد)
وژم یکه کم دردم هزاره/ مردم موشن یه گنه کاره
خدات و بين د دو گل ژوهار / اول اسب و زين دوم ژن و مال
خدا خدام بی وارون باووارو / سوزه کور و کول آوو ز روبارو
خدا بسينی حقم ز دايه / خوم رنجم کيشا کی نيشت و سايه
خدا برسان روزی قليانم / تماکو فروش بکه مهمانم
وسا چترکت ساته بکم خاوو / شا جنم جام بو نويی نوای آوو
تلی ژ زلفت پاونی پامه/ گری نوينمت آخر دنيامه
کراسکت چيته گلی دش وازه / بمارکت بو ئی دوس تازه
بری تيله دت دان و نوم شومم / مر علی رحم کی و بنه تومم
دمه کت بار بن و نوم دمم / بلکم ساکت بو دل پر غمم
ز بلننی کوور وژم کردمه گل / ارا تو دت گلونی اه مل(ارا دوسکم دوا سبز مل)
هر مای هر مچی بو تا کلت کم / و باووان مچی دس وه ملت کم
بومه کونيلک و سر شانت / تک تک بچکيام و نرمی رانت
گنم گرمسير هر تلی جاييی / بوشه دوسکم شو نوسی بايی
سوزه سيلم که لويی بکه زرد /حکيمم تو بين کی من داشتم درد
سوزه ،سوزم بی، سوزه هزاره/ سوزه يکی بی داته مغاره
سوزه سوزه سوزه گیانمی/آخ دت سوزه شو مهمانمی
نازک موشه باوه شوی مه مه/ دس کت وشلوار بی تلی مه مه
نازک موشه مه برا نیرم/ ار برام داشتو باک اژ شاه نیرم
نازک نازکل بینهسه هزار/نازک سید مهدی نیشتیسه مزار
کور گن بايی بوينه هماری / و لا دوس مچم و سر سواری
خوشا و کوری منيشيا ولات / دسته مه ماليا خاليل پنجه پات
هر صو و سحر بانگ خروسان / شوره تلميت بار تازه عروسان
دمه کت قوطی ،آوو حووری مونه / دسه کت بالشت زير سری مونه
دم قن دنو قن ،لوشکر نيم / افرين ز دوس صد آفرينم
زير سريت نی بو زير پاييت له بو / ز مال ز دنيا هر ژنت خاص بو
و در ماله کت ساتی بنيشم / هرکس بپرسی بوشم دوريشم
ايواره گونی گاو و گاوبنونی / ار تو دلت بو کسی چه زونی
هر مای هر مچی له براوورم / آخر دووارون مارينه سرم
صد دوس بگرم هر تو يارمی/هر تو دوسه کی نوو شکارمی
دسمال دسکت بيلا دوتا بو / يکيش اوريشم يکی کتان بو
دوس اول خاص اسکه ميل سردم / ژم دلگير بوينه و حرف مردم
و کاردم نکوش زخمم دياره /مردمه مو شن يه گنه کاره
امروز چن روزه دوير ز يارانم/ چوين زمين شور تشنه وارانم
ار دوس بزانه مه حالم چوينه/ نه زلفه ميلی نه خال و سينه
نزانم دتی يا دسگيرونی / قرپ قرپ کوشه کت مالم رمونی
يه چه جنسی بی تو کردت له ور/ هواکت برزه نميکم و سر
هه داد هه بیدا کس دیار نیه / کس و درد کس خور دار نیه
خوشا و کری گرمسير جاسی / منزل ار منزل دم کل همساسی
يه شو ديمه خواوو ،خواوو دورونيه / دسم وه مل دوسکم بيه
مرمن چه واتم تو چه شنفتی / و حرف ناکس تو له من کفتی
يه شو تا و صو شم سوزانم بی / طبل شاديم دا دوس مهمانم بی
بيلا هر شو .بوله روز بيزارم / پژاره و ناله بيه و کارم
و يادته مای کارد بری دسم/ دسمال آووردت بستی له دسم
دسکم بگر بور و مالکت / بکم و مهمان تنيا خالکت
اگر میلکت فراموشم بو / سفيدی کفن بالا پوشم بو
خدا خدام بی ز مال بوينه در / چارشو عروسی بکيشی و سر
ا بالا برزه ز دوير دياره / يا دار حنا يا ميخک باره
ميخک بارمه و کس نميمه / اری يارمه اری يارمه
زلف هویلکت تال تال بکیشم / بکمه کولا و سای بنیشم
جفته کوش کش کار هرسینه / دته ار کیشه بی لنج و لاره
اواره کانه دوسم هه ته رم / لوه خنه کرد سیفه دایه پیم
بالاکت برزه چنه چناره / ا هفت ایمامه بد ا ریت ناره
سرداری مخمل تو کردته ور / / بالت برز بیه کس نمه کین سر
کنیه که ور مال ریخ دانه دانه / چاو مس یکه که همسا خمانه
کت وشلوار مشکی یخه سالاری / و امید خدا تو فرمانداری
یه گل یه بلبل یه سایه چمن / یه منو تونو یه شهر یمن
نه کنم خرم نه گنم سینم / هتم تونو بالکت بوینم
ا تنیا داره و ه سر ا دیمه / و امید خدا گل کردیه خیمه
یا اما رضا بارگه و بارگه خاص ./ زیارتی فره مطلو دار بشناس
بیلا قورکم یه کمه لا بو/دالکه پیرکم ولم دیار بو
من ا قور نمه چم ا قوره تنگه / چوار دور دیوار سر پوشه سنگه
دوس عزیزم .................. دیار منو تو که ته قیامت
خوشالمه او سا جمع مان جم بی / چوخمان چاخ و چایمان دم بی
الان غریب و دلمان گیریاس/ دسمان ودس دوس خاص بریاس
خوش مه چه ته مای / مال و مال گیردین دوس پیا کردن
اژ داغ دویریت دلم تنگ بیه/سر بیمارم پر درد بیه دردت وه گیانم برا نازارم دلم ارانت فره تنگ بیه
اگر چرخ بکن گوشت و سخانم/شش دانگ ایران بکن وه نامم های ده خیالم آرام گیانم
ژیر سیکار نقره ................................................
یکله و یکتا..........................................
هنا هنام بی...............
ا ننی ننم(نامه) نور داخله سی / شو 100ملیان مداخل ا سی
دتل کل بورن.............................
